بشکسته دل از داغ غم فاطمـه ایم
در این غم هجر به همره اطفالـــش
نالان همه عمر در الم فاطــــمه ایم
شهادت یاس نبی و شقایق علی بانوی دو عالم حضرت فاطمه (س) که درود خدا و رسول خدا بر او باد را به همه عزیزان تسلیت عرض میکنم.
و هر معشوقی به نوعی خاطر بر آن خوش میدارد:اما
اندک زنده دلانی هستند که
به ساز حقیقی عشق دست می یابندو آگاه خواهند گردید که:
حریم عشق را درگه بسی بالاتر از عقل است
کسی آن استان بوسد که جان در استین دارد.
پس عاشق که شدیم:
پیراهن چرکین را بشوییم و اطو بزنیم . کفش را واکس و برق بیندازیم و ذهن را پاک کنیم از آنهمه کسالتهای سالهای تنهایی و فراق.
و ندا سر دهیم که :
شد عشق یار عاشق و عاشق رفیق عشق..
بازیابد روزگار وصل خویـــــــــــــــــــش
و اما هر انگاه که افکار در فراموشی کامل فرو میروند و موجودیت خویش را رها میکنند دستخوش عواملی میگردند که به رسم کنونی میگویند فرهنگ پیشرفته: ولی دریغ از غفلت انها که نه پیشرفته بلکه رکود و سکونی است که بر انها حکمفرما میگردد.
زبانی دیگر- رفتاری دیگر- منشی غریب-و..................
فرهنگ اصیل همچون مادری است که هر چند پیر و کهنسال گردد باید محترمش داشت و بر دیده جای دادو نه اینکه به مراکز نگهداری سالمندان آن را بسپاریم.
البته موضوع مذکور بیشتر متوجه شهروندان خودم میباشد که مهمترین چیز را که همان زبان مادری است و کهن به باد فراموشی سپرده اند و به قول بعضی از انها این زبان را بی کلاس میدانند.
کدام کلاس و کدام منزلت؟ بیاییم از هر نقطه و هر جایی که هستیم پاسدار اصالتهای خودمان باشیم و به اصالتهای دیگر هم احترام بگذاریم.
بازیچه ای قرار گرفته تا با بازی زبان که انهم خود ناچاراز این حرکت اجباری است دلهایی را کلبه غم و اندوه سازند.
مگر نه اینکه : عشق چون عشق افرید معشوق شد؟
ولی بر ادامه نوم غفلت خویش مشغولند و خریف سوزان و ویرانگر را نادیده میگیرند و بر صحن بهار وجود لگد بی مهری میزنند.
بیاییم قدر شناس مقام عشق باشیم و زبان به منزلت ان بگشاییم که امده ایم به عشق و خواهیم رفت به سوی عشق.
ع: عالی-علت-عدالت-عقیق-و..............
ش: شادی-شور-شعف-شعر-شجاعت و ...........
ق: قدر-قوی-قدرت-قائم-قلیل-و................ هزاران واژه دیگر که در این سه حرف نهفته.
بیاییم بهترینهایش را انتخاب کنیم و به دلها هدیه دهیم.
